|
|
|
|
|
نوروز در هندوستان
خارج از ايران که باشي سال نو شکل ديگري دارد. از خيابان هاي شلوغ، بساط سمنوفروشي، سبزه، سنبل و ماهي هيچ خبري نيست. زندگي معمولي جريان دارد. مردم مثل هميشه بي تفاوت از کنارت مي گذرند و کسي نمي داند در کشور تو نوروز نزديک است. از همه مهم تر آن پانزده روز تعطيلي عيد هم وجود ندارد و چه بسا روز اول سال نو يا هنگام سال تحويل بايد سر کار يا دانشگاه باشي. انگار فقط ياد و خاطره است که نوروز را برايت زنده مي کند و در نهايت عکس هاي خانواده، در کنار هفت سين و جاي خالي تو که بايد کنار سفره هفت سين باشي و نيستي.در هند، بهار خيلي زودتر مي آيد. هرچند زمستان هم سبز است اما از اواسط بهمن هوا رو به گرم شدن مي رود و در اسفند همه درخت ها شکوفه دارند. پرنده ها آواز مي خوانند. مارمولک هايي که به خواب زمستاني رفته بودند بيدار مي شوند تا مهمان ناخوانده ديوارهاي خانه ها باشند. بهار هند در اسفند است. هندي ها با برپايي فستيوال گل، آمدن بهار را جشن مي گيرند و کمتر کسي از ميان آنها مي داند که فصل شکوفايي گل ها، بهار ما ايراني هاست. اما ايراني ها سال نو را براي خود جشن مي گيرند. اگر تعدادشان کم باشد در خلوت خود دانه گندم سبز مي کنند يا بامبوهاي کوچک سبز چيني را در سفره هفت سين مي گذارند، بعد از تحويل سال هم به ديدن هم مي روند ولي اگر تعدادشان زياد باشد برنامه ها و جشن هايي تدارک مي بينند.
نگاه کنید: نوروز نزد پارسیان هندی
چاپ شده در روزنامه اعتماد شنبه ۲۴ اسفند |
||
|
+
نوشته شده در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387ساعت 17:23 توسط پاکسیما
|
|
||